TALVEZ MELANCOLÍA – XOSÉ CARLOS CANEIRO

A vida, esa maldita sucesión de infelices instantes que nos conducen á nada, á inmatúrica morte, á Nada. Nada. Levo a tristura pendurada do meu peito como unha medalla que certifica o meu paso xubiloso por mil batallas. Mil que son a mesma. A mesma ausencia. Uns ollos que faltan. A vida, quero dicir.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s